ในที่สุดก็ได้กลับมาบ้านแล้ว ขนของกลับจากหอพักนักเรียนกลับมาบ้าน เมื่อยย อ่า ทีนี้วันนี้พิเศษหน่อยว่างละ

ยูเรย์,อุซางิ ( ซึ่งหลังจากนี้จะใช้เรียกว่า จิบิ ซึ่งเป็นชื่อที่ทุกคนเรียกกัน ) วันนี้ขอเสนอ ความรกมากห้องของเด็กผู้ชาย(มั๊ง)เอาเป็นว่าห้องของโมะตัวนึงปิดท้ายแถมฟรี ภาพไอ้บ้าตัวนึง

ห้องของจิบิที่บ้านนี่สามารถเดินแนวยาวจากมุมนึงไปมุมนึงได้ด้วยความรวดเร็วเพียงไม่กี่วินาที ไม่ได้ฝึกฝนอะไรมากมากมายหรอก แต่เดิน 5 ก้าวก็ชนผนังแล้วหล่ะ T-T

เวลาถ่ายนี่ไม่ต้องคึดมากยืนกลางๆหมุนๆ ก็ถ่ายได้รอบห้องแล้ว นึกเอาเองว่าเล็กขนาดไหน............ว่าไงนะ *[]* !! ใครหาว่าห้องเล็กเหมือนเจ้าของ อะไรนะ !! หาว่าตัวเล็กเหมือนเม็ดข้าวโพด เรอะ !!~ อ่าว...ไม่ใช่หรอกหรอ อ่ะๆเข้าเรื่อง

จากภาพด้านล่างนี่เป็นภาพแรก ถือถ่ายไปที่เตียงนอนตัวเอง ( หัวนอน ) มุมซ้ายล่างมีโกมะจัง ยิ้มด้วย อ๊างงง น่าก๊อดดดน่ากอด

[

ลองซูมขึ้นอีกนิดไปดูหัวเตียง อาจจะพบพวกของที่สะสมไว้นิดหน่อย ที่แบ่งเอาไว้ที่หัวเตียงเผื่อมีโจรเข้ามาบุกจะได้หยิบใช่ได้ทันอิอ๊างง ต้องฆ่ามานนนน ส่วนกล่องที่อยู่ด้านหน้าคือ 1 ในความทรงจำ มันคือ ฮาโมนิก้า อันเดียวของจิบิส่วน ดิจิไวด์กับตุ๊กตุ่นข้างบนคงไม่ต้องแนะนำมั๊ง พิเศษ สังเกตุดีๆ ถ่ายติดมานิดเดียวคือ ด้านมุมซ้ายล่างจะมีอกูมอนจ้องนาฬิกาปลุกแบบเอ๋อๆอยู่

ลองเลื่อนตัวมาทางซ้ายหน่อยก็จะเจอชุดนอนดิจิดิจิ กับหมอนข้างน่ารักและตุ๊กตาที่ใช้กอดทุกคืนรวมถึงหมอนข้าง ( ไม่ได้จัดเรียบร้อยพิเศษนะห้องจัดเป็นหยั่งงี้ทุกวัน )

อ่ะถ่ายลงไปถึงปลายเตียง

เลื่อนขึ้นมาอีกหน่อย ด้านซ้ายเป็นทีวี ( ขณะนี้ถ่ายถึงมุมห้องมุมนึงแล้วคึดดูความเล็ก )

อ๊ะ ลองถ่ายขึ้นไปเหนือโป๊สเตอร์ซิ พบอะไรแปลกๆไหมหว่าภาพวิวอันนี้ อิอิ

ทีนี้พอหมุนกล้องไปทางซ้ายอีกก็จะอยู่ด้านซ้ายของทีวี พบมุมห้องอีกแล้ว....

มุมเดิมแหละแต่ลองถ่ายเลื่อนลงมาด้านล่างหน่อย ถังขยะซุกอยู่ด้านใน ที่ชั้นวางทีวีมีเกมและแผ่นเกม ส่วนทางซ้ายก็ดิจิมอนยกชุดแหละ ทางซ้ายจะเป็นโต๊ะคอมละ ส่วนกองหนังสือที่โปะอยู่บนสแกนเนอร์ที่เห็นนั้นเกี่ยวกับโดจินและการวาด น่ะ พวกแผ่นสกรีนโทนเงี้ย

ภาพนี้ซูมขึ้นส่วนที่ห้อยๆด้านขวานั่นอย่าใส่ใจ มู่ลี่ ดิจิมอนแขวนไว้กับลูกบิดประตู

ถ่ายไปทางซ้ายอีกเจอโต๊ะคอมเต็มๆละ

บรรดาของเกะกะบนโต๊ะคอม

ถัดไปทางซ้ายเป็นตู้เสื้อผ้า จรงนี้เจอมุมสุดท้ายของห้องละ ไม่ถ่ายข้างในน๊า เพราะว่าเต็มไปด้วยหมวกต่างๆที่สะสมไว้ ไม่อยากให้เห็นอิอ๊างงง เปิดแล้วเดี๋ยวทะลักออกมา

พอเลี่อนซ้ายไปอีกก็จะเจอชั้นวางการ์ตูนที่หยิบบ่อยตรงนี้ด้านซ้ายจะติดกับหัวเตียงพอดีฮะ

หมดละส่วนภาพนี้พิเศษหน่อยถ่ายเพดานมาให้ ติดพวกพระจันทร์กับดาวเก็บแสงไว้ เวลาตอนนอนปิดไฟมองขึ้นไปมั่งสว่างสวยดีจังเลย ใช้ทดแทนเวลาต้องการมองท้องฟ้าและจันทรา

และแล้วห้องของจิบิก็หมดไปแล้วด้วยแค่นี้แหละฮะ

หา...ภาพไอ้บ้าน่ะหรอ ได้สิลงให้

ลูกสุนัขพุดดิ้งเอ๊ยพุดเดิ้ลที่แม่แอบเอามาเลี้ยงโดยไม่ยอมบอกกล่าว อายุ เดือนกว่าๆเกลียดมันง๊า เสียงดัง ชองไล่งับ เหม็นด้วย บลาๆ แถมตาบ้านี่ซนชะมัดภาพนี้คือโดนจับไปผูกไว้ข้างนอกบ้านชั่วคราวเพราะมันพยายามจะกัดขนนกที่อุตส่าห์ซื้อมา

ที่เห็นภาพเป็นงี้ไม่ต้องแปลกใจ มันอยู่ไม่สุขพยายามจะวิ่งเข้ามางับหูจิบิ...... ตายเซี้ย !!

หึหึหึ....โดนผูกเข้ามาไม่ได้สะใจหลายๆ

ภาพนี้พิเศษห้ามให้ท่านแม่ดูเด็ดขาดเลยจับคอมันยกขึ้นมา ไกล้จะข่วนมันแล้ว มี๊~

ภาพสุดท้าย ขอตั้งชื่อภาพว่า การแก้แค้นแห่งปีกคูโระ ไม่มีอะไร...เอาพริกไทยป่นเป่าใส่จมูกมันแค่นั้นดิ้นพล้านๆเลย .. ยืดคอแด่วๆพอแกล้งเสร็จแล้วต้องรีบหนีเดี๋ยวไปมันไปฟ้องแม่ ( ลองฟ้องสิคราวหน้าเจอ พริกไทยตรามือ อีกรอบ )

จบ มี๊~ ขอบคุณที่ติดตามมายาวนาน ถ้าจะให้ดีเม๊นด้วยนะมี๊~